Etre parrez Pouldergat ha parrez Plouare,
Ez eus tudjentil yaouank o sevel un arme
Evit monet d'ar brezel dindan mab an Dukez,
En deus dastumet kalz tud eus a bep korn a Vreizh;

Evit monet d'ar brezel dreist ar mor, da Vro-Saoz.
Me'm eus ma mab Silvestig emaint ouzh e c'hortoz;
Me'm eus ma mab Silvestig ha n'em eus nemetañ
A ya da heul ar strollad, gant marc'heien ar ban.

Un noz e oan em gwele, ne oan ket kousket mat,
Me gleve merc'hed Kerlaz a gane son ma mab;
Ha me sevel em c'hoazez raktal war ma gwele:
- Aotrou Doue! Silvestik, pelec'h out-de bremañ ?

Marteze emaout ouzhpenn tric'hant lev deus va zi
Pe taolet 'barzh ar mor bras d'ar pesket da zibriñ;
Mar keres be'añ chomet gant da vamm ha da dad,
Te vije bet dimezet bremañ, dimezet mat;

Te vije bet dimezet hag eureujed timat
D'ar bravañ plac'h eus ar vro, Mannaig Pouldergat
Da Vanna da zousik-koant, ha vijes ganeomp-ni
Ha gant da vugaligoù; trouz gante 'kreiz an ti.

Me am eus ur goulmig c'hlas e kichenig ma dor,
Hag hi e toull ar garrek war benn ar roz e gor;
Me stago deus he gouzoug, me stago ul lizhzer
Gant sei'enn va eured, ra zeui ma mab d'ar gêr.

- Sav alese, va c'houlmig, sav war da zivaskell
Da c'hout mar te a nijfe, mar te a nijfe pell;
Da c'hout mar te a nijfe gwall bell dreist ar mor bras,
Ha ouifes mard eo ma mab, ma mab er buhez c'hoazh ?

Da c'hout mar te a nijfe tre-betek an arme,
Ha gasfes eus va mab paour timat keloù din-me ?
- Setu koulmig c'hlas va mamm a gane 'kreiz ar c'hoad,
Me hi gwel erru d'ar gwern, me hi gwell o rezat.

- Eurvad deoc'h-hu, Sil-vestig, eurvad deoc'h, ha klevet:
Amañ em eus ul lizher zo ganin deoc'h kaset.
- 'Benn tri bloaz hag un devezh me erruo da vat,
Benn tri bloaz hag un devezh gant ma mamm ha ma zad .-

Achuet oa an daou vloaz, achuet oa an tri:
- Kenavo dit, Silvestig, ne n'az kwelin ket mui;
Mar kavfen da eskern paour taolet gant ar mare,
Oh ! me o dustumfe hag o briatefe.-

Ne oa ket e c'homz ganti, e c'homz peurlavaret,
Pa skoas ul lestr a Vreizh war an aot, eñ kollet,
Pa skoas ul lestr a vro penn-da-benn dispennet,
Kollet gantañ e roeñvoù hag e wernou bre'et.

Leun a oa a dud varv; den na oufe lavar,
Na gout pegeit zo amzer n'en deus gwelet an douar.
Ha Silvestig oa eno, hogen na mamm na tad:
Na mignon n'en doa, siwazh! karet e zaoulagad !



Le sujet

Silvestrig est parti avec l'armée des Normands pour conquérir l'Angleterre. Sa mère se lamente parce qu'il ne revient pas. Elle envoie une colombe pour lui porter un message ; le fils reconnaît la colombe de sa mère, et lui promet qu'il sera de retour dans trois ans

Trois ans après, le fils n'est pas revenu. Un jour, un vaisseau venu de Grande-Bretagne vient se briser contre les rochers ; il était plein de morts, et parmi eux Silvestrig

Thème et paroles très proches des versions données par Luzel (Silvestrig (1) et Silvestrig (2))


Source

Extrait du "Barzhaz Breizh", le premier grand recueil de chansons bretonnes, publié en 1839 par Hersart de la Villemarqué